kalbine iyi davran

verimsiz bir çağda hoyrattır geçen zaman saati kır uykuyu yırt gözlerinden acının köklerini sula çoğalsın sabah saksılar sana gülümseyebilir ovala çamurunu kalbinin geliyor işte yine o yaralı karınca yıkımlardan öğreniyoruz yaşamayısaklayarak kendimize yaralarımızı içimizi döküyoruz besleme bir hayata bir tek geriye adını koymak kalıyor zebaniler çağında üremenin mayın aklın kırdığı hayatın da bir kalbi vardır yeni bir ses düşer seslerin üzerine her kapının anahtarı olan söz insan kendini her şeye rağmen yeniliyor yoksa hiçbir anlamı kalmayacak haykırışın havada asılı kalan sesin çınlamasının kalmayacak anlamı çoğalan kuşkunun çizmeli üstünü kederi keşke olan her şeyin lütfen kalbine iyi davran... çıkarıp attığımız elbiseler gibidir geçen zaman

bayram balcı