18 Temmuz 2008 Cuma


bazen nefes aldığınızı hissedemezsiniz.öyle bir an gelir ki tıkanıp kalırsınız.hani filmlerde olur ya siz sabit kalırsınız ve herşey çok hızlı hareket eder; işte tam bu sahne.patlamamak için kendinizi tutarsınız.nefes almaya çalışırsınız.ama bir türlü alamazsınız.sonra korku çanlarının çalmaya başladığını hissedersiniz.gidiyorum evet gidiyorum dersiniz de gitmezsiniz.çünkü birden hiçbirşey olmamış gibi herşey düzeliverir.herşey yerine geçer.hareket hali kendini dünyadaki akışına (normal seyrine) bırakır.nefes almaya başladığınızda bir çeşit rahatlama; ama onun yanında bir panik hali de belirir vücudunuzda.anlamasızca yanınızdan geçen insanlara bakarsınız.görünürde hiçbir anormallik yoktur.ama içinizde öyle bir fırtına kopmuştur ki ne kimse görür ne de kimse bilir.yürür yolunuzu devam edersiniz.insanların içine karışır bu anı da diğerleri gibi unutursunuz.dünyaya ayak uydurursunuz..

1 yorum:

jose dedi ki...

neyin önlemidir ki bu,böyle yekpare tüm ruha karşı alınmış.içinden,ta derinden ya da yüzeyinden,bir duygu bastırdığın anda ne kadar haksızca davranıyorsan ruhu,dünyanın geri kalanı da bir o kadar elde eder sana haksızca,hak etmediğin şekilde davranmayı.bırak fırtınalar kopsun,bırak yelkenin,dümenin bir yana savrulsun.bırak,engelleme,hiçbir şey olmamış gibi davranmaktan,kendini buna inandırmaktan vazgeç.bunu başardığında,diğerlerinin de gördüklerini söyleme sırası gelecektir,hani şu hiçbir şeyin farkında olmadıklarını düşündüklerin.