ne kadar çok yazarsam; o kadar çok siliniyorum.

yeniler yeniler yeniler... kafa karışıklığı. sadece kafa karışıklığı. başka hiçbir şey değil. karanlık gözlerimi korkutmuyor. karanlıktan ışığa çıktığımda, gözlerimi kısmıyorum artık.

her ne okuyorsam içime işlemiyor. kelimeler terk ediyor. düşünemiyorum. düşünmüyorum. kafamın içinde dönen birşeyler yok. içim rahat. hiçbir heyecan duymuyorum eskiye nazaran. endişe hali kendiliğinden yok oldu. istediğim buydu evet. ağlayamıyorum. ve evet.

kestik. hayattan umudumuzu kestik. oysaki ben kelimelerin arkasına saklana bir korkağım. herşeyi yazıpta; o yazılanları uygulayamayanım. bu yüzden iğreniyorum kendimden. ama başka yolu yok inan ki... herkes gibi bende yalanlar söylemeye devam ediyorum kendime ve etrafımdakilere.