29 Eylül 2008 Pazartesi


iğreniyorum bu seslerden. yanıbaşımda ve beni kemiren seslerden. hiç susmadılar. evet hem de hiç. kaçmalıyım bu evden, bu odadan bu hayattan. yazmak kolay yapması ise, bir o kadar zor. asla bir aile olmayı becerememiş insanlardan söz ediyorum.

***

en iyi hamleni yapıp, eski durumuna getirdin bu oyunu. tebrikler! hep, o bilindik hamle.

***

ısırmak.. eti dişlerinle kavrayıp, sıkmak.. işte şiddetimin geldiği nokta. karşıdakine verdiğin acıyı düşünmemek. tıpkı bir hayvan gibi ısırıp koparmak.


1 yorum:

Ruri Zaruka dedi ki...

sesinin duyulmayacağı bi yere gidip bağrabildiğin kadar bağır rahatlıcaksın. yap bunu iyi oluyo