12 Temmuz 2010 Pazartesi

Sana sayfalarca yazı yazmam hiçbirşeyi değiştirmiyor. Önemini yitiriyor yalnızca. Hiç bir değeri kalmıyor. Hatta senin için hiç bir önemim olmadığı gerçeğini yüzüme haykırıyor.

*****


Şu anda balkondan gelen siagara kokusu herşeyi alıp götürüyor. Hayatı sevdiriyor. Lanet. Nelere tav aluyorum ben böyle. Bu kadar az şey isterken neden en çok acıyı ben çekeyorum. Adil mi bu? Adil mi bütün bu olanlar. Dünyayı fethetmek isteyenler bile bu isteklerini elde edebiliyorlar. Ben niye istediğimi elde edemiyorum. Hatta buna neden inanmıyorum.

Yoksun. Yoklar. Hiç olmadılar zaten. Hayallerin iki yüzü vardır. İyi tarafı ve de kötü tarafı. Bana kalansa; hep kötü tarafı. Tebrikler.

Hiç yorum yok: